Julian Gilewski – polski dyrygent, absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Moniki Wolińskiej. W 2024 roku zadebiutował w Filharmonii Narodowej, prowadząc Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Narodowej podczas swojego koncertu dyplomowego. 

W 2026 roku jako Tanglewood Conducting Fellow uczestniczył w międzynarodowym programie dla dyrygentów w Tanglewood (USA), w którym jednym z jego mentorów był Andris Nelsons. W sezonie 2026/2027 zadebiutuje z Boston Symphony Orchestra w Boston Symphony Hall, a także poprowadzi koncert w Gewandhaus w Lipsku w ramach programu Mendelssohn Academy. 

Od 2024 roku związany jest z Teatrem Wielkim – Operą Narodową w Warszawie, gdzie pełni funkcję asystenta dyrygenta. Brał udział w przygotowaniach takich produkcji jak m.in. Falstaff Giuseppe Verdiego, Romeo i Julia Charles’a Gounoda oraz balety Dracula i Prometeusz. Od sezonu  2026/2027 współpracuje również z Filharmonią Narodową w charakterze gościnnego dyrygentaasystenta.

Jest laureatem I nagrody IV Ogólnopolskiego Konkursu Dyrygentów im. Adama Kopycińskiego we Wrocławiu (2023) oraz jednym ze zwycięzców Das Kritische Orchester w Berlinie (2026). Współpracował z takimi orkiestrami i instytucjami jak Filharmonia Narodowa, NFM Filharmonia Wrocławska, Sinfonia Varsovia, Orkiestra Polskiego Radia w Warszawie, Polska Filharmonia Kameralna Sopot oraz filharmonie w Szczecinie, Lublinie, Katowicach, Kielcach i Rzeszowie. 

W 2026 roku otrzymał medal Magna cum Laude Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, przyznawany wyróżniającym się absolwentom uczelni. 

W ramach badań doktorskich zajmuje się topofonią w praktyce dyrygenckiej, analizując wpływ przestrzennej organizacji wykonawców na kształtowanie interpretacji oraz percepcję dzieła muzycznego.

Jakub Kluś – akordeonista jazzowy, multiinstrumentalista, kompozytor, lutnik, pedagog i artysta wizualny, urodzony w 1998 roku w Zakopanem. Pochodzi z Podhala, gdzie muzyka góralska od dzieciństwa stanowiła integralną część jego życia i rodzinnej tradycji. W swojej twórczości łączy idiom muzyczny Podhala z językiem współczesnego jazzu modalnego, improwizacji, muzyki etnicznej, łuku Karpat i autorskiej kompozycji, poszukując nowych środków wyrazu przy jednoczesnym zachowaniu autentyczności muzycznych korzeni. 

Studia na Wydziale Jazzu i Muzyki Estradowej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył z najwyższym wynikiem na wydziale, kształcąc się w klasie akordeonu prof. dr hab. Rafała Grząki. Obecnie jest doktorantem Szkoły Doktorskiej UMFC oraz wykładowcą klasy akordeonu na Wydziale Jazzu i Muzyki Estradowej, w profilu world music na UMFC.  

Jego praca doktorska koncentruje się na badaniu możliwości instrumentów pasterskich z regionu Podhala w kontekście improwizacji jazzowej oraz kompozycji autorskich. W działalności artystycznej sięga nie tylko po akordeon, lecz także po skrzypce, syntezatory i instrumenty pasterskie, traktując je jako źródło inspiracji i narzędzie poszukiwania nowych brzmień. 

Istotną rolę w jego wrażliwości artystycznej odgrywa również wykształcenie plastyczne. Jest absolwentem Liceum Plastycznego im. Antoniego Kenara w Zakopanem, gdzie zdobył wykształcenie w zakresie lutnictwa. Doświadczenia związane z rysunkiem, malarstwem i rzeźbą wpływają na jego podejście do dźwięku, formy i ekspresji. 

Jako akordeonista występował na prestiżowych scenach w Polsce, m.in. podczas Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, w Sopocie oraz w TAURON Arenie Kraków, a także koncertował w Stanach Zjednoczonych. Współpracował z takimi artystami jak Urszula Dudziak i Jenő Lisztes, uznany wirtuoz cymbałów węgierskich, oraz z Big Bandem Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Koncertował również z Kacprem Maliszem, Rafałem Stępniem, Dawidem Czernikiem, Robertem Czechem, Andrzejem ,,Fiś” Jarząbkiem i Hanią Rybką. Jest akordeonistą zespołu InoRos oraz liderem Jakub Kluś Kwintetu – autorskiego projektu łączącego tradycję góralską ze współczesnym jazzem i improwizacją. 

Jego działalność artystyczna została doceniona licznymi nagrodami. Jest laureatem Nagrody Specjalnej Czwórki Polskiego Radia oraz Nagrody Specjalnej Instytutu Adama Mickiewicza, przyznanych podczas Konkursu Muzyki Folkowej „Nowa Tradycja”. Zdobył również I miejsce w Konkursie Kapel i Śpiewaków podczas Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem oraz I miejsce w Konkursie Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą. 

Łącząc działalność koncertową, kompozytorską, badawczą i pedagogiczną, Jakub Kluś rozwija własny język muzyczny na styku tradycji i nowoczesności. W jego twórczości dziedzictwo Podhala staje się żywym punktem wyjścia do dialogu ze współczesnym jazzem, improwizacją i eksperymentem, a muzyka pozostaje przestrzenią spotkania różnych kultur, brzmień i form artystycznej ekspresji. 

Skrzypaczka urodzona w 2000 roku w Warszawie. Ukończyła z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie skrzypiec Jakuba Jakowicza i Roksany Kwaśnikowskiej. Obecnie jest studentką Szkoły Doktorskiej UMFC oraz Universität für Musik und darstellende Kunst Graz na kierunku Performance Practice in Contemporary Music pod kierunkiem Klangforum Wien. 

Swoje umiejętności doskonaliła pod okiem wirtuozów takich jak Augustin Dumay, Jan Stanienda, Robert Szreder, Edward Zienkowski, Christian Altenburger, Sophie Schafleitner, Ernst Kovacic, Alexandra Soumm, Sebastian Hamann, Elisabeth Glab, Szymon Krzeszowiec, Janusz Wawrowski i Mariusz Patyra. Występowała na międzynarodowych festiwalach muzycznych, między innymi w Szanghaju – New Music Week, Lwowie – Contrasts, Kolonii – Acht Brücken, Wiedniu – Wien Modern, Grazu – Musikprotokoll, Impuls Festival, Salzburgu – Salzburger Festspiele, Lucernie – Lucerne Festival, Berlinie – Berliner Festspiele, Bukareszcie, Bled, Krakowie, Radziejowicach i Warszawie, w tym na  międzynarodowym Festiwalu Muzyki Współczesnej ,,Warszawska Jesień”. 

Koncertowała w takich miejscach jak Filharmonia Berlińska, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, Shangyin Opera House w Szanghaju, Filharmonia Lwowska, KKL Luzern, Isarphilharmonie w Monachium. Jako solistka występowała z takimi orkiestrami jak Lviv National Philharmonic Orchestra – pod batutą Vincenta Kozlovskyego, Shanghai Symphony Orchestra – pod batutą Shinika Hahna, Orkiestrą Symfoniczną Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina pod 
batutą Jacka Rogali, KUG Bläserensemble pod batutą Laurynasa Kaneviciusa. Regularnie współpracuje z zespołem Klangforum Wien. 

Aleksandra Kornowicz latach 2019-2024 była członkiem Chopin University Modern Ensemble, z którym dokonała około 30 prawykonań. W latach 2020-2024 była członkiem projektu Niemieckiej Rady Muzycznej i Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień” – European Workshop for Contemporary Music pod dyrekcją Rüdigera Bohna. W ramach koncertów tego zespołu miała okazjęwspółpracować z artystami Ensemble Musikfabrik oraz Ensemble Recherche. Od 2026 roku należy do Lucerne Festival Contemporary Orchestra. 

Jest laureatką konkursów krajowych i międzynarodowych, zarówno solowych (m.in. II nagroda na VI Odin International Music Competition w Estonii, I nagroda na Festival 4 Arts w Rumunii, II nagroda na ISCART International Music Competition w Szwajcarii), jak i kameralnych (w tym II Nagroda i nagroda specjalna za najlepsze wykonanie utworu Juliusza Zarębskiego na XX Międzynarodowym Konkursie im. Juliusza Zarębskiego, III nagroda na III Międzynarodowym Konkursie Muzycznym Opus). W duecie z pianistą Szymonem Drabińskim nagrała w 2022 roku płytę „101 lat z życia Sonaty” z pięcioma polskimi sonatami na skrzypce i fortepian (utwory Karola Szymanowskiego, Mieczysława Wajnberga, Eugeniusza Knapika, Jerzego Kornowicza oraz Aleksandra Nowaka). Aleksandra Kornowicz jest stypendystką Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, laureatką
Nagrody Banku Société Générale, stypendium im. Witolda Lutosławskiego oraz stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” 2025. 

W swojej pracy badawczej w ramach doktoratu zajmuje się formą partity po drugiej wojnie światowej. ze szczególnym uwzględnieniem utworów na skrzypce solo i w obsadach kameralnych z obecnością skrzypiec, na podstawie twórczości wybranych kompozytorów działających w Polsce i na świecie. 

Sopran, śpiewaczka specjalizująca się w wykonawstwie muzyki XIX i XX w. W ramach szkoły doktorskiej bada - od strony wykonawczej - współczesne formy muzyki wokalnej, kładąc wyraźną emfazę na gatunek monodramu operowego a cappella. Absolwentka ZPSM nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie w klasie fletu poprzecznego Marii Peradzyńskiej oraz 4 specjalności studiów magisterskich na UMFC (dyrygentura chóralna - klasa prof. dr hab. Katarzyny Sokołowskiej, wokalistyka chóralna - kl. dr Rafała Grozdewa, śpiew solowy 'opera' i śpiew solowy 'kameralistyka' - kl. prof. dr.hab. Eugenii Rezler). Oprócz szerokiej działalności koncertowej i festiwalowej na polu kameralistyki, śpiewa także w operach.

Do 2026 r. śpiewała w Teatrze Wielkim w Łodzi (Gianni Schicchi) oraz na scenie kameralnej TWON (Suor Angelica, Gianni Schicchi), gdzie występowała także w spektaklu z pieśniami i fragmentami oper S. Moniuszki p.t. 'Śpiewający Ogród Stanisława'. Kreowała również rolę tytułowej Beaty w operze 'Beata' Stanisława Moniuszki. Jako solistka oprócz repertuaru operowego i pieśniarskiego wykonuje także szerszy repertuar utworów współczesnych kompozytorów, których twórczość plasuje się na styku muzyki klasycznej i rozrywkowej (np. 'Songs of Sanctuary' Karla Jenkinsa, które wykonywała kilkukrotnie z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Lubelskiej, czy muzyka z gier komputerowych, którą jako solistka wykonywała m.in. w studiu S1 im. W.Lutosławskiego z zespołem Heroes Orchestra). Laureatka nagród w konkursach (m.in. XI Międzynarodowy Konkurs Wokalny im.Jana Kiepury, III Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Moniki Swarowskiej - Walawskiej, VI Międzynarodowy Konkurs Wokalny Viva Calisia, w którym oprócz II nagrody głównej zdobyła także dwie nagrody specjalne, w tym nagrodę dla największej osobowości scenicznej wśród głosów żeńskich). Swój warsztat doskonali na kursach mistrzowskich u śpiewaków takich jak prof. Ryszard Karczykowski, maestro Artur Ruciński, czy prof. Tadeusz Pszonka.

Występowała m.in. pod batutą Rubena Silvy, Rafała Janiaka, Agaty Zając, Daniela Mieczkowskiego czy Nikodema Świdra. W działalności artystyczno - naukowej najważniejsze jest dla niej zagadnienie emocjonalności przekazu muzycznego. Fascynuje ją ukazywanie skrajnych stanów psychicznych kreowanych przez nią postaci, a także obrazowanie przy pomocy różnych środków wykonawczych poszczególnych ról odgrywanych przez jednego śpiewaka, jak ma to miejsce w przypadku 'King Harald's Saga' autorstwa Judith Weir, który to monodram wybrała na centralny punkt swojego doktoranckiego dzieła artystycznego. 

Wiolonczelistka, kameralistka, aranżerka. Laureatka II nagrody na XII Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Witolda Lutosławskiego (2024), a także wielu innych konkursów wiolonczelowych i kameralnych, stypendystka Fundacji Sinfonia Varsovia, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Rektora Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, DAAD oraz Deutschland Stipendium. 

Naukę gry na wiolonczeli rozpoczęła w wieku ośmiu lat pod kierunkiem Michała Nyżnyka, a następnie kontynuowała u Marcina Zdunika. Jest absolwentką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w klasie Andrzeja Bauera, a także Robert Schumann Hochschule w Düsseldorfie, gdzie studiowała pod kierunkiem Pietera Wispelweya. Swoje umiejętności doskonaliła również na kursach mistrzowskich, prowadzonych przez takich artystów i pedagogów, jak: Danjulo Ishizaka, Kazimierz Michalik, Arto Noras, Wolfgang Emanuel Schmidt i Jacob Shaw. 

Występowała w salach koncertowych w Polsce, Niemczech, Austrii, Danii, Holandii i Stanach Zjednoczonych. Od 2013r. wraz z Ewą Pobłocką i Ewą Leszczyńską współtworzy zespół Multi Trio, jest także członkiem zespołów Warsaw Trio oraz Upbeat Piano Trio. Maria Leszczyńska z powodzeniem aranżuje różnorodny repertuar na zespoły kameralne. Jej opracowania wykonywane były m.in. dwukrotnie podczas Balu Filharmoników Wiedeńskich przez zespół wiolonczelowy Scandinavian Cello School, prowadzony przez Jacoba Shawa; w latach 2021-2024 współpracowała z Friedrich-Naumann-Stiftung für die Freiheit. Od 2022r. prowadzi klasę wiolonczeli oraz zespołów kameralnych podczas Augustowskich Warsztatów Wiolonczelowych. W 2025r. rozpoczęła pracę dydaktyczną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina.

Julia Marczuk-Macidłowska – polska kompozytorka, pianistka i producentka wydarzeń kulturalnych. Absolwentka studiów magisterskich z kompozycji z muzyką elektroniczną, filmową i teatralną na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie dr. hab. Dariusza Przybylskiego. Potrójna magister: ukończyła również prawo i filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jest doktorantką Szkoły Doktorskiej UMFC w dyscyplinie kompozycja, pod opieką dr. hab. Tomasza Opałki.

Jej rozprawa doktorska to projekt kompozytorski łączący badania artystyczne z refleksją nad rolą muzyki w fantazjowaniu, ze szczególnym uwzględnieniem zjawiska dezadaptacyjnego marzycielstwa (maladaptive daydreaming). Celem projektu jest zbadanie i stworzenie leksykonu parametrów muzycznych sprzyjających określonym stanom immersji.
Jest laureatką krajowych i międzynarodowych konkursów kompozytorskich, m.in. II nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Henryka Mikołaja Góreckiego. Otrzymała liczne zamówienia kompozytorskie od zagranicznych instytucji i festiwali, m.in. od Stowarzyszenia Curva Minore w Palermo dla Sicilian Improvisers Orchestra, Malta Festival of Ideas, Malta Society of Arts oraz duetu Luis da Rosa & Matvey Glukhovsky.

Jej dorobek obejmuje kilkadziesiąt utworów solowych, kameralnych, chóralnych i orkiestrowych, a także projekty elektroakustyczne i multimedialne. Kompozycje Julii były prezentowane m.in. w Bałtyckim Porcie Kultury, Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach, Hashtag Lab, Planetarium Centrum Nauki Kopernik i Austriackim Forum Kultury, podczas festiwali takich jak Szczecin Classic, Warszawskie Spotkania Muzyczne czy DE NATURA SONORIS oraz wydarzeń towarzyszących Warszawskiej Jesieni. Równolegle rozwija działalność w obszarze muzyki teatralnej, filmowej i do gier. W nadchodzącym czasie będzie pracowała nad oprawą muzyczną do premierowych spektakli w Teatrze Zagłębia w
Sosnowcu oraz w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi. Tworzy także muzykę do filmów krótkometrażowych i animacji, pokazywanych m.in. w Polsce i Norwegii. Jej działalność w tym
obszarze została doceniona nominacją do prestiżowych Music + Sound Awards w kategorii Best Original Composition in a Video Game Trailer za muzykę do zwiastuna Frostpunk 2: Breach of Trust DLC (11 bit studios).

Jej repertuar pianistyczny od kilku lat koncentruje się wokół muzyki nowej. Julia aktywnie promuje twórczość młodego pokolenia, wykonując prawykonania blisko 40 utworów w ciągu ostatnich lat. Swoją aktywność artystyczną łączy z pracą menedżerską, realizując projekty kulturalne w Instytucie Adama Mickiewicza, współpracując ze Stowarzyszeniem Autorów ZAiKS oraz działając w zarządzie fundacji Collectif4, której jest współzałożycielką.

Karol Mastalerz – saksofonista i aranżer, aktywny jako solista, kameralista i pedagog. Członek Nemesis Quartet oraz Warsaw Saxophone Orchestra. Edukację muzyczną rozpoczął w 2010 roku w klasie mgr Roberta Gudai w Zespole Szkół Muzycznych im. M.J. Żebrowskiego w Częstochowie. Następnie, od 2017 roku kontynuował naukę w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 1 w Warszawie pod kierunkiem prof. Pawła Gusnara i dr Alicji Wołyńczyk-Raniszewskiej. 

W 2025 roku ukończył Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Pawła Gusnara. Swoje umiejętności doskonalił również za granicą – studiował u prof. Larsa Mlekuscha w Zürcher Hochschule der Künste w ramach programu ERASMUS+, a także w klasie saksofonu Michaela Krenna na Musik und Kunst Privatuniversität der Stadt  Wien. Obecnie prowadzi klasę saksofonu w ZPSM nr 4 im. K. Szymanowskiego w Warszawie. Pomimo młodego wieku może pochwalić się bogatym dorobkiem artystycznym. Występował w prestiżowych salach koncertowych w Polsce, m.in. w Filharmonii Narodowej, Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, NOSPR, Zamku Królewskim w Warszawie oraz w Teatrze Nowym. Jest laureatem licznych konkursów, zdobywając nagrody zarówno w Polsce, jak i na najbardziej prestiżowych wydarzeniach saksofonowych na świecie, m.in. w Novej Goricy, Innsbrucku, czy Lubljanie. Dwukrotnie brał udział w słynnym konkursie Adolphe Sax International Competition w Dinant. W wieku czternastu lat brał udział w finale ogólnopolskiego konkursu Młody Muzyk Roku 2016. Jako solista występował z takimi orkiestrami, jak Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Radiowa, Orkiestra Filharmonii Świętokrzyskiej czy Sinfonia Baltica. Posiada szerokie doświadczenie w zakresie kameralistyki i gry orkiestrowej.

Występuje w rozmaitych formacjach – od tria, przez kwartet saksofonowy, po zespoły muzyki nowej (Chain Ensemble), a także z orkiestrami symfonicznymi, m.in. w składzie Sinfonii Varsovii, Filharmonii Narodowej, Polskiej Orkiestry Radiowej, czy NOSPR. Równolegle rozwija działalność artystyczną z zespołem Nemesis Quartet – jednego z najbardziej dynamicznie rozwijających się zespołów saksofonowych młodego pokolenia. Z kwartetem nagrał album Echa Folkloru, zawierający autorskie aranżacje utworów polskich kompozytorów inspirowanych muzyką ludową. W 2022 roku, jako członek zespołu oraz autor opracowań, brał udział w nagraniu debiutanckiego albumu Warsaw Saxophone Orchestra – debut! (live), który zdobył nagrodę Fryderyk 2023 w kategorii Album roku – muzyka orkiestrowa. Jest stypendystą Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Narodowego Centrum Kultury (program Młoda Polska 2018), Marszałka Województwa Śląskiego, Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci oraz Prezydenta Miasta Częstochowy.

Piotr Motyka jest akordeonistą koncertującym na arenie międzynarodowej. Swoją działalność artystyczną rozwija w obszarze wykonawstwa solowego i  kameralnego, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki współczesnej. 

Jego talent i artystyczna dojrzałość zostały docenione podczas wielu międzynarodowych konkursów m.in. w Austrii, Niemczech, na Słowacji, w Czechach, Chorwacji i na Litwie. W 2016 otrzymał HansSchaeuble-Award podczas Arosa Music Academy, a wyróżnienie to zaowocowało występem w charakterze solisty z Georgisches Kammerorchester Ingolstadt. W 2018 roku został finalistą konkursu Młody Muzyk Roku. W 2021 zdobył I miejsce w konkursie Arrasate Hiria oraz III miejsce na 58. Międzynarodowym Konkursie Akordeonowym w Klingenthal — konkursach akordeonowych uznawanych za jedne z najbardziej renomowanych na świecie. Ważną część działalności artystycznej Piotra Motyki stanowi współpraca z Yilin Han, z którą tworzy duet akordeonowy. W 2025 roku działalność duetu została uhonorowana nagrodą Folkwang-Preis w kategorii muzyka oraz stypendium Werner Richard – Dr. Carl Dörken Stiftung. Artyści występowali m.in. podczas festiwali Wien Modern, Arosa Music Festival, Berlin Untergrün Impro Festival oraz IDO Düsseldorf.

W 2025 roku, wspólnie z Bochumer Symphoniker pod batutą Tung-Chieh Chuanga, duet wykonał niemiecką premierę Koncertu na dwa akordeony i orkiestrę smyczkową Anny Sowy. Duet rozwija współczesną literaturę akordeonową, współpracując z kompozytorami tworzącymi dla niego nowe utwory, wśród których znajdują się Heiner Frost, Andy Urevsky, Jiaying He i Marius Binder. Jako doktorant Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Piotr Motyka prowadzi badania poświęcone możliwościom wykonawczym i potencjałowi brzmieniowemu duetu akordeonowego w procesie transkrypcji utworów o fakturze orkiestrowej. Przedmiotem badań są w szczególności sposoby kształtowania relacji brzmieniowych poprzez strategie podziału materiału muzycznego pomiędzy dwóch wykonawców oraz wykorzystanie możliwości technicznych i sonorystycznych współczesnego akordeonu koncertowego. Piotr Motyka rozpoczął edukację muzyczną w Polsce, w klasie akordeonu Artura Miedzińskiego. Następnie studiował pod kierunkiem prof. Grzegorza Stopy na Musik und Kunst Privatuniversität der Stadt Wien, gdzie ukończył studia o profilu artystycznym i pedagogicznym. W 2026 roku ukończył z wyróżnieniem studia Konzertexamen w klasie prof. Mie Miki na Folkwang Universität der Künste w Essen. Istotne impulsy artystyczne czerpał również podczas pracy z wybitnymi przedstawicielami współczesnej sceny muzycznej, m.in. z Georgiem Friedrichem Schenckiem, Na Song, Velim Kujalą, Marko Kasslem, Geirem Draugsvollem i Richardem Galliano

Agnieszka Obst-Chwała – skrzypaczka, fidelistka, instrumentalistka specjalizująca się w wykonawstwie muzyki dawnej, animatorka życia muzycznego oraz założycielka i kierownik artystyczny działającego od 2004 roku w Warszawie zespołu muzyki dawnej Sabionetta.

Swoją przygodę z muzyką dawną rozpoczęła około 1989 roku w zamojskim zespole Capella all’Antico, założonym i prowadzonym przez jej ojca, Krzysztofa Obsta. W zespole tym zdobywała pierwsze doświadczenia w grze na dawnych instrumentach oraz poznawała praktykę wykonawczą muzyki średniowiecza i renesansu. Umiejętności te rozwijała następnie podczas kursów mistrzowskich i warsztatów poświęconych interpretacji muzyki dawnej.

Jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, ukończyła podyplomowe Studia Menedżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz beneficjentką programu „Muzyczne białe plamy” Instytutu Muzyki i Tańca.

Od wielu lat prowadzi aktywną działalność koncertową, współpracując z licznymi zespołami specjalizującymi się w historycznych praktykach wykonawczych. Brała udział w licznych projektach koncertowych, festiwalowych, teatralnych i interdyscyplinarnych w kraju i za granicą.

W 2004 roku założyła zespół Sabionetta, którego działalność koncentruje się przede wszystkim na wykonywaniu i popularyzacji muzyki średniowiecznej i renesansowej, ze szczególnym uwzględnieniem repertuaru związanego z kulturą polską. Debiutancki album zespołu Podobieństwo żywota krześcijańskiego, nagrany pod jej kierownictwem artystycznym, został w 2014 roku nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii muzyki dawnej.

Jako instrumentalistka uczestniczyła w nagraniu ponad dwudziestu płyt CD, obejmujących muzykę dawną, tradycyjną i folkową, a także muzykę tworzoną do przedstawień teatralnych, filmów i audiobooków. Jej działalność obejmuje również aranżację i komponowanie muzyki inspirowanej dawnymi stylami wykonawczymi.

Od 2017 roku współpracowała z Telewizją Polską przy realizacji serialu historycznego „Korona Królów”. Jej doświadczenie artystyczne obejmuje również współpracę z teatrem. W latach 2005–2007 uczestniczyła w przedstawieniu Król Lear Williama Shakespeare’a w reżyserii Andrieja Konczałowskiego w Teatrze Na Woli w Warszawie. W kolejnych latach brała udział m.in. w widowiskach Romana Kołakowskiego oraz od 2025 r. w spektaklu Cztery pory miłości w Teatrze Polskim w Warszawie.

Istotną częścią jej działalności jest edukacja i popularyzacja historycznego wykonawstwa. Prowadzi kursy, audycje, warsztaty i zajęcia poświęcone dawnym instrumentom oraz praktyce wykonawczej. W 2015 roku prowadziła klasę dawnych instrumentów strunowych podczas warsztatów Laudario di Cortona w ramach Festiwalu „Pieśń Naszych Korzeni” w Jarosławiu, prowadzi kursy muzyczne gry na dawnych instrumentach strunowych podczas letnich szkół mistrzowskich np. w Kaliszu i Suchej Beskidzkiej.

Od wielu lat angażuje się również w działalność środowiskową i organizacyjną. Jest jednym z założycieli Koła Muzyki Dawnej Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, działającego od 2010 roku przy Zarządzie Głównym SPAM w Warszawie. Za działalność artystyczną i społeczną została w 2022 roku uhonorowana Złotą Odznaką Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, a w 2023 roku otrzymała tytuł Ambasadora Kultury Miasta Zamościa.

Jest Młodą Artystką renomowanej marki fletowej Wm. S. Haynes Co., co stanowi jedno z istotnych osiągnięć na arenie międzynarodowej w środowisku fletowym.

Naukę gry na flecie rozpoczęła w wieku siedmiu lat w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie. Jest absolwentką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie ukończyła studia magisterskie w klasie fletu dr Marii Peradzyńskiej. Obecnie kształci się w Szkole Doktorskiej UMFC. Jest flecistką Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa. Jest laureatką blisko czterdziestu konkursów fletowych w Polsce i za granicą, m.in. w Wielkiej Brytanii, Czechach, Austrii, Włoszech, Francji, Niemczech, Rosji, Szwecji i Stanach Zjednoczonych. Do jej najważniejszych osiągnięć należą m.in.: II miejsce na konkursie “Pro Bohemia” w Ostravie, Srebrny medal na międzynarodowym konkursie BFS w Londynie, Dwukrotnie laureatka I miejsca na International Competition "Il flauto Ricercato" w Łodzi, I miejsce na International Flute Competition w Katowicach, II miejsce na 2nd Eugeniusz Towarnicki International Flute Competition oraz otrzymanie nagrody specjalnej za najlepsze wykonanie utworu współczesnego na tym samym konkursie. Doskonaliła swoje umiejętności pod okiem wybitnych flecistów takich, jak Denis Bouriakov, Paolo Taballione, András Adorján, Berten D'Hollander, Giovanni Gandolfo, Gareth McLearnon, Carlo Jans, Mario Caroli, Dejan Gavric, Aldo Baerten, Carsten Eckert, Carlos Bruneel, Philippe Bernold, Michael Schmidt-Casdorff, Gareth Davies, Robert Dick, Nuno Inacio, Sibel Pensel; a także pod okiem kameralistów: Frank-Immo Zichnerem, Svenem Birchem oraz Tobiasem Kochem.

Jako kameralistka zdobywała doświadczenie pod okiem wielu wybitnych polskich pedagogów na kursach mistrzowskich w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego. Kształciła się w tym kierunku również pod okiem dr hab. Joanny Maklakiewicz i dr Mischy Kozłowskiego, grając w duecie z pianistką Qing Xu, z którą wzięła udział w nagraniu płyty doktorskiej poświęconej sonatom Siergieja Prokofiewa, Francisa Poulenca i Jianga Wenye. Jest stypendystką Narodowego Funduszu na Rzecz Dzieci, dwukrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Rektora UMFC. W 2022 roku dokonałaprawykonania utworu Niestałość Leny Michajłów, a w 2023 wraz z kwartetem Robur de Quarta dzieło Garetha McLearnona Three Sheets to the Wind. W sezonie koncertowym 2024 została przyjęta na stanowisko pierwszego fletu European Union Youth Orchestra (EUYO), z którą koncertowała w największych salach koncertowych Belgii, Włoch, Szkocji, Szwajcarii, Niemiec, Austrii oraz Stanów Zjednoczonych. Podczas dwóch międzynarodowych tournee, współpracowała ze światowej sławy dyrygentami takimi,  jak: Gustavo Dudamel, Ivan Fischer, Gianandrea Noseda i Alexandre Bloch. W swojej działalności artystycznej łączy doświadczenie solistyczne, kameralne i orkiestrowe, występując na licznych scenach w kraju i za granicą, m.in. w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, Filharmonii Narodowej oraz podczas festiwalu Szalone Dni Muzyki. W Teatrze Wielkim – Operze Narodowej wykonywała partię piccolo w operze Czarna maska Krzysztofa Pendereckiego, a jako pierwszy flet bierze udział w spektaklu Amadeusz prezentowanym na scenach teatralnych w Polsce. Uczestniczyła także w projektach festiwalowych, w tym w Festiwalu CZ-PL im. Pawła Królikowskiego w Kudowie-Zdroju, oraz w programach edukacyjno-artystycznych, takich jak „Młoda Akademia” Akademii Muzycznej w Łodzi.

Była członkinią British Flute Society. Jej zainteresowania badawcze koncentrują się wokół świadomego wykorzystania ciała, oddechu i ruchu w procesie wykonawczym oraz poszukiwania sposobów na bardziej świadome, swobodne i efektywne wykonywanie muzyki. Szczególne znaczenie ma dla niej zainteresowanie kulturą Dalekiego Wschodu i obecnym w niej podejściem do relacji pomiędzy ciałem, umysłem i działaniem.

Pianista, kameralista i kompozytor. Z wyróżnieniem ukończył studia pianistyczne w klasie Elżbiety Karaś-Krasztel i Konrada Skolarskiego na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie studiował także kameralistykę fortepianową u Łukasza Chrzęszczyka oraz kompozycję u Pawła Łukaszewskiego. W 2024 roku – również z wyróżnieniem – ukończył studia Specialized Master in Piano w Królewskim Konserwatorium w Brukseli pod kierunkiem Eliane Reyes i Sergieja Redkina. Umiejętności pianistyczne, także w zakresie gry na fortepianach historycznych, doskonalił na kursach mistrzowskich m.in. u Nikolaia Demidenko, Diny Joffe, Kevina Kennera, Tobiasa Kocha i Wojciecha Świtały. Od 2026 roku kształci się w Szkole Doktorskiej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, gdzie zajmuje się badaniami nad dramaturgią brzmienia wybranych dzieł kameralnych Mieczysława Wajnberga.

Jego karierę pianistyczną zapoczątkowała I nagroda w kategorii pianistów do 37. roku życia na XXI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Pietro Argento we Włoszech – zdobyta w wieku zaledwie 19 lat, co uczyniło go najmłodszym laureatem tego wyróżnienia w historii konkursu. W kolejnych latach otrzymał m.in. Grand Prix i Nagrodę Publiczności XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Alaina Marinaro we Francji (2024), II nagrodę oraz dziesięć nagród specjalnych na III Międzynarodowym Konkursie Muzyki Polskiej w Rzeszowie (2023), II nagrodę i nagrodę za najlepsze wykonanie utworów Chopina na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Teodora Leszetyckiego w Hamburgu, a także V nagrodę w 49. Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

W 2023 roku wystąpił u boku Marthy Argerich na wspólnym koncercie kameralnym w Sali Koncertowej Królewskiego Konserwatorium w Brukseli, a rok później w tym samym mieście wziął udział w jubileuszowym koncercie z okazji 25-lecia Fundacji Chopinowskiej, na którym obecna była rodzina królewska. Jego debiutancki album Hevel: Reflections in Polish Piano Works of XX and XXI Century, wydany przez DUX Recordings, przyniósł mu nominację do Fryderyków 2025 w kategorii Album Roku – Recital Solowy.

Jako solista występował m.in. z Orkiestrą Filharmonii Podkarpackiej pod dyrekcją Łukasza Borowicza, International Lutosławski Youth Orchestra pod dyrekcją Rune Bergmanna oraz Orkiestrą Sinfonia Iuventus pod dyrekcją Marka Mosia. W lutym 2026 roku wykonał z Orkiestrą Sinfonia Varsovia pod batutą Jong-Jie Yina IV Koncert fortepianowy G-dur op. 58 Ludwiga van Beethovena z własnymi kadencjami.Koncertował w Belgii, Francji, Niemczech, Norwegii, we Włoszech i w Chinach – m.in. w Głównej Sali Koncertowej Zakazanego Miasta w Pekinie – a w Polsce w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Sali Koncertowej NOSPR w Katowicach czy w Łazienkach Królewskich podczas 65. Sezonu Koncertów Chopinowskich. Gościł na festiwalach Classissimo w Teatrze Królewskim w Brukseli i Musicorum w Królewskim Muzeum Sztuki w Brukseli, a w 2025 roku wykonał serię recitali chopinowskich w ramach programu „Efekt Chopina” Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Dla TVP3 nagrał dokument muzyczny Kolory Chopina, w którym wystąpił jako pianista i narrator.

Od 2023 roku jest stypendystą Fundacji Chopinowskiej w Brukseli; otrzymał również stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia artystyczne, stypendium „Młoda Polska” oraz stypendium Bechsteina.Do jego najważniejszych kompozycji należy Koncert fortepianowy z 2021 roku, którego prawykonanie odbyło się w 2026 roku w Filharmonii Podkarpackiej w Rzeszowie pod dyrekcją Daniela Mieczkowskiego – z kompozytorem przy fortepianie. Z kolei Kwintet fortepianowy zdobył I nagrodę i tytuł Best Piano Quintet in 2017 na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim Cum Laude Music Awards w Madrycie, a następnie został nagrany przez Daniela del Pino i Habemus Quartet dla wytwórni Naxos.

Wiolonczelista, solista i kameralista. Absolwent Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w klasie prof. dr hab. Tomasza Strahla i prof. dr hab. Marcina Zdunika oraz student Akademii w Kronbergu pod kierunkiem prof. Wolfganga Emanuela Schmidta. W 2026 roku został stypendystą fundacji Gautier Capuçon, Rafała Brzoski oraz Deutsche Stiftung Musikleben.  

Jest m. in. laureatem I nagrody na XV Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Michała Spisaka (2025), II nagrody na XXII Międzynarodowym Konkursie Kameralnym imienia Kiejstuta Bacewicza w Łodzi w duecie z Aleksandrą Janusz (2025), III nagrody na XII Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym imienia Witolda Lutosławskiego w Warszawie (2024), zwycięzcą XI Ogólnopolskiego Konkursu Wiolonczelowego im. Dezyderiusza Danczowskiego w Poznaniu (2023) oraz XII Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. Jana Vychytil’a w Pradze (2018).  

Wyróżniony nominacjami do nagrody „Koryfeusz Muzyki Polskiej 2024” w kategorii Odkrycie Roku oraz do „Paszportów Polityki” w 2025 roku w kategorii Muzyka Poważna. Jest aktualnie w trakcie realizacji 3 albumów muzycznych – jednym z nich jest płyta wydawana przez Deutsche Gramophon z muzyką Philipa Glassa, której nagrania jest częścią.  

Występował w salach koncertowych takich jak: Filharmonia Narodowa, NOSPR, Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, Merkin Hall w Nowym Jorku czy Salle Cortot w Paryżu. Współpracował z zespołami: Filharmonii Narodowej, NOSPR, Filharmonii Śląskej, Orkiestry NFM Leopoldinum i innymi orkiestrami symfonicznymi w Polsce. Estrady dzielił z osobistościami takimi jak: Andrey Boreyko, Sélim Mazari, Aleksander Sikovetsky, Marek Moś, Michał Klauza, Szymon Bywalec, Katarzyna Budnik czy Jakub Jakowicz.   

Fundacja Deutsche Stuftung Musikleben umożliwia mu granie na wyjątkowym instrumencie, wykonanym przez Giovanniego Baptistę Grancino, około roku 1700 w Mediolanie.  

Tytuł jego projektu badawczego brzmi: "Muzyka wiolonczelowa Mieczysława Wajnberga – oryginały i transkrypcje w świetle interpretacji M. Rostropowicza, D. Ojstracha, A. Wasiliewej i kompozytora." Analiza nagrań utworów powstałych we współpracy z kompozytorem ma na celu sformułowanie własnej, bardziej świadomej koncepcji interpretacyjnej tych dzieł.