Pracownicy

ad. dr

Ines Ruiz Artola

historia sztuki

W pierwszych latach pobytu w Polsce współpracował z Institucie Cervantesa (2004-2019), pracował jako krytyk muzyczny (Ritmo, Madryt 2010-2015) oraz była wykładowcą sztukę współczesną w Instytucie Studiów Iberyjskich i Latynoamerykańskich (Uniwersytet Warszawski, 2004-2009). Jednocześnie kończyła studia magisterskie z zakresu zarządzania kulturą (UOC, Barcelona, 2013) i podczas przygotowywania pracy doktorskiej, jako asystent w Zachęcie w Muzeum Sztuki Współczesnej w Warszawie (2011).

W maju 2013 roku obronił na Uniwersytecie w Maladze pracę doktorską Formisci, synteza nowoczesności (1917-1922), uzyskując tytuł "Doctor with European Mention" w panelu, w którym uczestniczyli m.in. prof. Simón Marchán Fiz (UNED, Madryt), Manuel Borja Villel (dyrektor Muzeum Reina Sofía, Madryt) i profesor Iwona Luba (Uniwersytet Warszawski). Następnie otrzymała nagrodę za najlepszą pracę doktorską przyznaną przez Ambasadę RP w Madrycie w listopadzie 2017 roku. 

Po obronie pracy doktorskiej zaczęła pracować jako wykładowca o sztuce współczesnej i praca kuratorka w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kontynuuje swoją praktykę dydaktyczną do dziś. W 2015 roku została zatrudniona przez Muzeum Narodowe w Warszawie do zarządzania i realizacji wystawy Tadeusza Peipera, Papież Awangardy, ze współpracy z instytucjami polskimi, hiszpańskimi i latynoamerykańskimi, pod kierownictwem Piotra Rypsona. W tym samym roku zacząła realizować swoje pierwsze projekty kuratorskie w Polsce i Hiszpanii, prace, które trwają do dziś i zostały rozszerzone na inne kraje.

Jako kuratorka została zaproszona przez profesorka Pilar Boneta jako kurator w artscoming.com w Barcelonie (2015) oraz na festiwal rzeźby Artekalea (Balmaseda, Kraj Basków, 2015) przez artystkę Koldobikę Jauregui. Kolekcją Krzysztofa Musiała pokazała w Hiszpanii dwa razy i pod różnymi pryzmatami: w 2016 roku do Centrum Sztuki Współczesnej Vélez-Málaga, a w 2018 roku do Centrum Sztuki Współczesnej El Carme we Walencji. Europejska Stolica Kultury Wrocław 2016 (Polska) została zainaugurowana projektem wystawienniczo-muzycznym "Chillida. Brzmienia", z utworami Eduarda Chillidy, kompozytorów José Maríi Sáncheza-Verdú i Gorka Alda w wykonaniu kwartetu Sigma Project i solisty Ińaki Alberdiego. W następnym roku wraz z fotografami Nicolasem Grospierre'em i Davidem Sardañą zorganizowała w Łodzi (Polska, 2017) wystawę Ceci n'est pas un bâtiment. Wystawa "6,7GB" (pierwszy przenośny eksperyment artystyczny) odbyła się w Muzeum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu (Polska, 2018), gdzie pokazała prace fotograficzne i wideo 12 artystów z Argentyny i Chile. W 2019 roku odbyły się wystawy "13.603: Wystawa w walizce" (IK Projects, Lima, Peru) z pracami kilkunastu artystów z Polski; "Seeing Sounds, Feeling Freedom" (we współpracy z Międzynarodowym Festiwalem Muzyki Współczesnej Warsaw Autumm i Austriackim Forum Kultury w Warszawie) z austriackim duetem artystycznym Anderwald+Grond i polską artystką mieszkającą w Niemczech, Maess Anand.  Wystawa "Podróżuję, więc jestem" (Centrum Sztuki Współczesnej Galeria Biała, Lublin, Polska) została zorganizowana we współpracy z galerią Artystyczną Podróż Hestii z Warszawy, skąd wybrał część kolekcji i prace niektórych zwycięskich artystów konkursu Ergo Hestia. Od czerwca 2020 roku pracuje jako kurator w Galerii Bacalarte w Warszawie i pracuje na kolejnych wystawach w Warszawie (Galeria Studio) i Santiago de Chile (La Factoria) na rok 2021. Jest kuratorka inicjatywa p.t.  Our Own Room

Autorka książki A contrapelo, textos de arte no-oficial en Polonia (1960-1989) (Metales Pesados, Chile, 2017) i Formiści, la sintesis de la modernidad (Libargo, Granada, 2015). Jako tłumaczka pracowała przy przygotowaniu katalogów do wystaw „Wojtek Ulrich. New Deal” (BWA Wrocław 2018), „Tadeusz Peiper. Papież Awangardy” (Muzeum Narodowe w Warszawie/Real Academia de Bellas Artes, Madryt, 2015), „Andrzej Wróblewski, recto/verso” (Muzeum Reina Sofía, Madryt 2016). Jako krytyk współpracowała z tytułami: „a*DESK” (Barcelona), „Ritmo” (Madryt), „Exit” (Madryt), „Magenta MAG” (Poznań) i „Szum” (Warszawa). Od 2015 do 2017 r. przygotowała comiesięczne publikacje dla działu artesvisuales.pl Polskiego Instytutu Kultury w Madrycie. Jako dziennikarka przeprowadziła wywiady m.in. z takimi artystami, jak: Javier Perianes (Ritmo, 2013), Alfredo Jaar (Magenta MAG, 2014), Joan Fontcuberta (Magenta MAG, 2015), Nicolas Grospierre (Exit, 2016), Luis Camnitzer (Exit, 2018), Pancho Casas (Exit, 2019), Daniel Buren (Exit, 2020).

Prowadziła wykłady i prelekcje na uczelniach i w instytucjach takich jak: Muzeum Narodowe w Warszawie, Circulo de Bellas Artes w Madrycie, Centrum Documentació Contemporani we Walencji, Szkoła Filmowa (Łódź), Zachęta Galerii Sztuki w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie oraz Ambasada RP w Santiago de Chile. Publikowała artykuły naukowe w czasopismach uniwersyteckich i na konferencjach naukowych w Hiszpanii i za granicą, dotyczące sztuki współczesnej i muzyki od początku XX wieku do współczesności.

 

W Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina: Obecnie bada postać klawesynistki Wandy Landowskiej i jej działania w Hiszpanii pod kątem habilitacji na uczelni.