Pracownicy

prof. dr hab.

Janusz Przybylski

dyrygentura orkiestr dętych

Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Łodzi, ukończył w tej uczelni dwa wydziały: instrumentalista (klasa altówki prof. Zbigniewa Friemana) oraz wydział teorii, kompozycji i dyrygentury (klasa prof. Tomasza Kiesewettera, dyplom z wyróżnieniem). W 1972 r. otrzymał stypendium Rządu Włoskiego i kształcił się we Włoszech pod kierunkiem dyrygenta Franco Ferrary. W latach 1975–76 odbył studia aspiranckie w Konserwatorium Leningradzkim im. Mikołaja Rimskiego-Korsakowa w klasie prof. Arwida Jansonsa. Od 1976 r., po powrocie do kraju, wykładał jako docent kontraktowy w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku W latach 1991–2007 był profesorem nadzwyczajnym Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w której powołał klasę dyrygentury symfonicznej i operowej przy Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury. Założył także i kierował Podyplomowymi Studiami dla Dyrygentów Orkiestr Dętych. W 1992 r. kończy Podyplomowe Studium Kształcenia Menedżerów przy Uniwersytecie Gdańskim. W październiku 2010 roku otrzymuje z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego nominację profesora sztuk muzycznych. Od października 2013 roku współpracuje z Wydziałem Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Jeszcze podczas studiów instrumentalnych podjął pracę w orkiestrze Państwowej Filharmonii w Łodzi Od 1964 r. kierował chórem zawodowym Filharmonii Krakowskiej, na zaproszenie ówczesnego Dyrektora Artystycznego, Henryka Czyża, gdzie przygotował chóry do nagrań płytowych Pasji wg św. Łukasza Krzysztofa Pendereckiego (wraz z Henrykiem Czyżem i Józefem Suwarą otrzymał w 1967 r. nagrodę Grand Prix du Disque). W latach 1970–1980 był Dyrektorem Artystycznym Filharmonii Olsztyńskiej. Od 1980 r. był kierownikiem muzycznym Warszawskiej Opery Kameralnej, w latach 1982 – 1984 zastępcą Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Teatru Wielkiego w Warszawie, pracował równocześnie w Akademii Muzycznej w Warszawie prowadząc jej orkiestrę symfoniczną. W latach 1984–1993 był Dyrektorem Artystycznym Opery Bałtyckiej, a następnie Filharmonii Bałtyckiej. Od września 1994 do czerwca 1996 był Dyrektorem Artystycznym Opery Narodowej w Skopju (Macedonia). W latach 1997–1999 był konsultantem artystycznym Filharmonii w Koszalinie i w Olsztynie. Od września 2003 do grudnia 2007 roku ponownie był Kierownikiem Muzycznym Opery Bałtyckiej. W latach 2008–2011 pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego Warmińsko- Mazurskiej Filharmonii w Olsztynie. W październiku 2009 r. z jego inicjatywy powstał Chór Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie.  Dyrygował większością najbardziej znanych dzieł operowych, m.in. Giuseppe Verdiego (zrealizował niemal wszystkie jego opery, m.in. ErnaniZbójcyDon CarlosMakbetRigolettoTraviataAida, ponad 200 razy prowadził Nabucca), Giacoma Pucciniego (m.in. Siostra AngelicaMadama Butterfly, CyganeriaManon LescautTurandot), Piotra Czajkowskiego (Eugeniusz OnieginDama pikowa), Wolfganga Amadeusza Mozarta (Czarodziejski fletWesele FigaraDon Giovanni). Dyrygował także dziełami Richarda Straussa (Kawaler srebrnej róży), Georga Friedricha Haendla (Amadys z Gauli). Realizował wielką muzykę symfoniczną (m.in. symfonie i koncerty Johannesa BrahmsaGustava Mahlera) i oratoryjną (m.in. Requiem Giuseppe VerdiegoRequiem Wolfganga Amadeusa MozartaMałą mszę uroczystą Gioacchina Rossiniego). Prowadził przedstawienia baletowe (m.in. Coppélia Léo DelibesaRomeo i Julia Sergiusza Prokofiewa). Występuje na wszystkich ważniejszych scenach i estradach koncertowych Polski. Od 01 listopada 1999 do 06 lutego 2000 odbył tournée europejskie z Orkiestrą i Baletem Teatru z St. Petersburga z którym nadal współpracuje. Współpracował także również z Narodowym Akademickim Teatrem Wielkim Opery i Baletu w Mińsku w Mińsku, Państwowym Teatrem Opery i Baletu z Woroneża, Moscow Imperial Balett oraz Filharmonią i Operą Lwowską, gdzie w 2004 r. prowadził pierwsze po wojnie i pierwsze od ponad 100 lat wystawienie w języku polskim Strasznego dworu Stanisława Moniuszki, w reżyserii Roberta Skolmowskiego, koprodukcja z Operą Dolnośląską). W roku 2010 zrealizował w Olsztynie projekt Symfonia Ulicy, zderzający muzykę symfoniczną z rapem. Dokonał wielu nagrań płytowych a także dla potrzeb radia, telewizji i filmu.

Główne osiągnięcia:

Za swoje osiągnięcia artystyczne otrzymał wiele nagród i wyróżnień regionalnych, resortowych i państwowych, jest również laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień zagranicznych m.in.:

W Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina: współpracuje z Wydziałem Wokalno-Aktorskim. Od 2020 roku, prowadzi klasę dyrygentury orkiestr dętych, w ramach Podyplomowych Studiów Dyrygentury Orkiestr Dętych UMFC.